Tryby kolorów

        Podobnie jak w fotografii klasycznej istnieją różne rodzaje zdjęć (czarno-białe, kolorowe pozytywowe i negatywowe), tak obraz cyfrowy może także przyjmować różne formy, zależnie od jego przeznaczenia:
 
 
 
 
 
 

 

 

RGB

 
        RGB jest standardowym trybem kolorowym wykorzystywanym w monitorach komputerowych i w aparatach cyfrowych. RGB oznacza kolor czerwony (R-red), zielony(G-green), niebieski (B-blue) i odnosi się do podstawowych kolorów tzw.addytywnego modelu kolorów. Monitory komputerowe i ekrany telewizorów funkcjonują w oparciu o tę zasadę. W tym przypadku każdy piksel w rzeczywistości zawiera trzy fosforyzujące punkty, z których każdy po uderzeniu przez strumień elektronów emituje konkretny odcień czerwonego, zielonego i niebieskiego. Te trzy punkty razem określają kolor piksela monitora i jeśli wszystkie kolory mają maksymalne wartości, tworzą kolor biały.
 
        Addytywny sposób łączenia barw - charakterystyczny dla łączenia promieni światła. Kiedy barwy mieszają się ze sobą, to tym samym stają się jaśniejsze. Inaczej mówiąc mieszaniu barw towarzyszy dodawanie do nich światła. Addytywne połączenie ze sobą trzech podstawowych kolorów powoduje powstanie koloru białego (patrz zdjęcie obok).
 

CMYK

 
        Litery te oznaczają subtraktywne kolory podstawowe, czyli turkusowy (ang. Cyan), purpurowy (ang. Magneta), żółty (ang.Yellow) oraz czarny (ang. blacK - żeby w języku angielskim nie mylić czarnego z niebieskim w skrócie występuje litera K zamiast B). Teoretycznie dodatek koloru czarnego jest zupełnie zbędny, ponieważ równe proporcje pozostałych trzech kolorów tworzą czarny (jak widać na środku obrazka). Jednak w praktyce, otrzymuje się kolor szaro-brązowy, więc dodatkowe zastosowanie czarnego jest usprawiedliwione. Te podstawowe kolory są odpowiedzialne za tworzenie innych barw wymaganych w prasie drukarskiej. Nie jest to osiągane przez potrząsanie lub mieszanie, ale przez druk wielu małych punktów w poszczególnych kolorach tak blisko siebie, że przez ludzkie oko widziane są jako pojedyncza plamka o konkretnym kolorze.
        Trudność w relacji pomiędzy RGB i CMYK wynika z zakresu kolorów RGB, których CMYK nie jest w stanie odtworzyć. Inaczej mówiąc wszystko to, co wygląda dobrze na monitorze może wyglądać na wydruku inaczej i nie tak atrakcyjnie.
        W celu zminimalizowania tych niedogodności, dobre programy oferują możliwość konwersji obrazu z trybu RGB na CMYK - co nazywane jest separacją kolorów - oraz wyświetlania ich na ekranie. Oczywiście jest to nieprawda, ponieważ, jak opisaliśmy powyżej, monitor może wyświetlać obrazy tylko w trybie RGB. Program jednak stara się wyświetlić na ekranie tylko te kolory, które są dostępne w trybie CMYK. Jeśli chcesz wydrukować obraz tylko na swojej domowej drukarce, nie musisz zajmować się trybem CMYK, ponieważ większość sterowników drukarek automatycznie dostosowuje tryb do druku atramentowego. Oczywiście, także zdjęcia przeznaczone do Internetu nie muszą być w trybie CMYK.
 
        Subtraktywny sposób łączenia kolorów - polega na wzajemnym łączeniu kolorów przy jednoczesnym zmniejszaniu ilości światła, dający w efekcie coraz ciemniejsze kolory.

Lab

 
        Tak jak w przypadku pozostałych trybów litery te stanowią skrót od angielskich nazw oddzielnych kanałów: L oznacza luminancję, A - zielono-czerwoną chrominancję,
B - niebiesko-żółtą chrominancję. Ten model kolorów bardzo dobrze nadaje się do zmiany jasności obrazów bez zmiany wartości kolorów i ich nasycenia, szczególnie dlatego, że prawie żadne dane nie są tracone przy konwersji do trybu Lab (i odwrotnie). Oprócz tego Lab jest niezależny od zakresu kolorów urządzenia, więc jest dobry do przenoszenia obrazów pomiędzy różnymi systemami. Tryb YCC jest bardzo podobny do Lab i jest używany do przechowywania obrazów na fotograficznych nośnikach CD.
        Pomimo tych zalet, tryb Lab nadal nie jest zbyt popularny. Jest rozpoznawany przez program Adobe Photoshop, ale nieznany dla większości innych programów.
 
Luminancja - informacja o jasności
Chrominancja - informacja o kolorze

Grayscale...

 
        .... jest zazwyczaj nazywany czarno-białym. Obraz w trybie grayscale wykorzystuje paletę 256 odcieni szarości. Fakt, który może nie być znany dla amatorów obrazowania: po konwersji do trybu grayscale informacja o kolorach jest tracona bezpowrotnie i nie pojawią się one nawet jeśli przeprowadzisz konwersję z powrotem do trybu kolorowego.
 

Monochromatyczny lub bitmapowy

 
        W trybie monochromatycznym piksel jest albo czarny, albo biały - nie istnieją odcienie szarości.  Ponieważ łatwo jest zmylić ludzkie oko, w tym trybie można osiągnąć prawie fotorealistyczny efekt, który przypomina ziarnisty druk gazetowy. Tryb monochromatyczny jest dobrym pomysłem, jeśli chcesz uzyskać specjalne efekty lub musisz drastycznie ograniczyć rozmiar pliku.